چون آرزوی گمشده از یاد رفته ام

چون آرزوی گمشده از یاد رفته ام

تنهایند..
دنیایی خارج از دنیای آنها وجود ندارد ...در دنیای خود تنها هستند..به معنای تمام نامرئی هستند...شما هیچ گاه نمی توانید آنها راببینید..حتی اگر مدتها در کنارشان زندگی کرده باشید...و یا اگر به چشمانشان خیره شده باشید...هر چند که آنها تا به حال در کنار هیچ کس زندگی نکرده اند و کسی حتی چشمهایشان را ندیده است...هیچ کس ندیده است...چون که از درون نمی خواهند...در این صورت حتی نیاز به نامرئی شدن نیست و نیاز به لال شدن ، برای اینکه کسی نشنود...جهان باید خیال کند که این ظرف خالیست...شاید قانونی در آسمانها نوشته نشده باشد ..و قانون می تواند خواستن آنها باشد... پس این باید ، خواستن آنهاست...از "درون" نمی خواهند.....جالب اینجاست که آنها به سادگی می توانند هرکس را وارد دنیای خود کنند..این تنها چیزی ست که می خواهند...و تنها چیزی است که به نظر می رسد نمی خواهند...دنیایی که توام با پیچیدگی و تنهاییست........و بعد ها آنها از اینکه حتی برای هم نیز دیده نمی شوند دلسرد خواهند بود...
و در آخر آنچه دیده می شود یک تراژدی ست ..البته برای خودشان که می بینند وگرنه دیگران باز هم نمی بینند ...و تا بیایند و به خود بقبولانند که این را
نیز نخواسته بودند ، در لذتی عظیم غرق می شوند....لذتی که ادامه ی همان تک خواستن است..با این تفاوت که این بار نمی دانند آن خواستن چیست ..
و نمی دانند که چه می خواهند....و نمی دانند که چه باید بکنند...و خاموش می شوند...و خاموش می روند....خاموش می میرند...تا که در دنیایی دیگر
زاده شوند.

هوم ...خوب ..من اینطوری خیال می کنم...هر چند آدمها حتی نمی دانند برای چه خیال می کنند..

آدمها همیشه عادت دارند کسانی را که می بینند بالاتر یا پایین تر از خود فرض کنند ، عقلشان در چشمشان است....شرط می بندم که آنها هرگز جرات تنها شدن را نداشته اند و به تنهایی کسی هم وارد نشده اند...در دنیایی زندگی می کنند که هرگز وجود ندارد ..در دنیایی خارج از تنهایی خود...در دنیائی که روزی از هم خواهد پاشید و آنها دیگر در هیچ دنیایی بعد از آن زاده نخواهند شد..

این است سرنوشت کسانی که به غلط می پندارند دنیا این است و تجربه نکرده اند که دنیا جای دیگری ست...جایی که در آن خدا نیز تنهاست....و ما را به تنهایی خود می کشد......

+نوشته شده در یکشنبه سی و یکم شهریور 1387ساعت17:3توسط . | |

About

دیریست که با بیست و سه سالگی عزیز و رویائی ام خداحافظی کرده ام .از هیچ چیز نمی نویسم مگر این که خود به سراغم آمده باشد. نویسنده نیستم و در انتظار نوشته ی نو نیستم می خواهم که آغاز شده ها را به انجام برسانم.من در آرزوی فهمیدن حقیقتی هستم که از لحظه ی تولد آن را با خودم حمل کرده ام.نه ، این یک آغاز جدید نیست .این تلاشی برای یک پایان است.تلاشی برای پایانی باشکوه !

Home
Email
Night Skin

Specific

فتو نایت

آپلود عکس

گالری عکس

کد موسیقی لایت

قالب های نایت اسکین

LinkDump

عشق های ابدی

کاربران آنلاین:
بازديدها :

Design by : Night Skin

کد موسیقی در نایت اسکین

هنوز به دنیا نیامده بودم و آرزوی کسی نبودم که در قلبم آرزو کردم تا آرزو بشوم و اینک یک قدم است تا رسیدن به آرزو

نه مرادم،نه مریدم،نه پیامم نه کلامم،نه سلامم،نه علیکم،نه سپیدم،نه سیاهم،نه چنانم که تو گوئی،نه چنینم که تو خوانی،نه آنگونه که گفتند و شنیدم،نه سمائم،نه زمینم،نه به زنجیر کسی بسته و نه بردهء دینم،نه سرابم،نه برای دل تنهایی تو جام شرابم،نه گرفتار و اسیرم،نه حقیرم،نه فرستادهء پیرم،نه به هر خانقه و مسجد و میخانه فقیرم،نه جهنم،نه بهشتم،چنین است سرشتم،این سخن را من از امروز نه گفتم،بلکه از صبح ازل با قلم نور نوشتم،نه نوشتم حقیقت نه برنگ است و نه بو،نه به های است ونه هو،نه به این است و نه او،نه به جام است و سبو.گر به این نقطه رسیدی به تو سر بسته و در پرده بگویم،تا کسی نشنود این راز گهربار جهان را آنچه گفتند و سرودند تو آنی،خود تو جان جهانی،گر نهانی و عیانی،تو همانی که همه عمر بدنبال خودت نعره زنانی،تو ندانی که خود آن نقطهء عشقی،تو اسرار نهانی،همه جا تو،نه یک جای،نه یک پای،همه ای،با همه ای،همهمه ای،تو سکوتی،تو خود باغ بهشتی،تو به خود آمده از فلسفهء چون و چرایی،به تو سوگند که گر این راز شنیدی و نترسیدی و بیدار شدی،در همه افلاک بزرگی،نه که جزئی،نه چون آب در اندام سبویی،خو اویی،بخود آی،تا بدر خانهء متروکهء هر کس ننشینی و بجز روشنی شعشعهء پرتو خود هیچ نبینی و گل وصل بچینی بخودآ...

. . . . . . . . . . . . . دوستان در خاک خفته ی من :

About

Home
Email
Night Skin

Archives

Links

Specific

LinkDump

Categories

About

Home Email Night Skin

Archives

Links

Specific

LinkDump

Categories

Home
Email
Night Skin