عقل الهام الهی است

"و هرگز راهی را که به آن اطمینان نداری دنبال مکن که چشم و گوش و دل ها همه مسئولند. گوشت را تکذیب کن. چشمت را انکار کن. چون واقعیت این است که تو نمی توانی ببینی.فقط به تکایفت پایبند باش. که تابوت ها خواهند برد آنهایی را که کار نکنند.."  

 این روزها فقط  این را می شنوم. درست در هنگامی که می خواهم راه جدیدی را پیدا کنم.و نمی خواهم هیچ چیزی را بشنوم.ولی این بار این صدا اصلا آرامش مرا به هم نمی زند.درست است که راه آسمان را گم کرده ام. ولی هنوز دیدن انسانهایی که در زمین و گاه در زیرتر از زمین فقط به تکلیف عمل می کنند به من آرامش و امید می بخشد. دوستشان دارم. می خواهم که من هم یکی از آن آدم های بزرگ باشم.گرچه می دانم  این برای من خیلی سخت خواهد بود.و برای دلم که همیشه خلاف عقل می خواهد.ولی من ودلم در این راه همراه هم خواهیم بود.